Ama aslında biten sadece bir fuardı…
Çünkü Ağustos Fuarı, Kahramanmaraş için bir fuardan çok daha fazlasıydı.
Esnaf için can suyu, çocuklar için mutluluk, büyükler için ise geçmişe açılan bir anı kapısı oldu.
Depremin ardından hayatın çok zorlaştığı Kahramanmaraş’ta insanların biraz nefes almaya, biraz gülmeye, biraz da eski günlerin sıcaklığını hissetmeye ihtiyacı vardı. Ağustos Fuarı işte tam da bunu yaptı.
Ve ben bu fuarda yalnızca kalabalığı değil, bir başka şeyi daha gözlemledim:
Başkan Fırat Görgel ile Kahramanmaraşlıların arasındaki gönül bağını…
Sayın Fırat Görgel, bu şehri kolay bir dönemde devralmadı. Enkazı, yaraları, eksikleri ve yılların birikmiş sorunlarını çok iyi biliyordu. Önünde iki seçenek vardı: Tepkilerden çekinip günü kurtarmak ya da şehrin geleceği için zor olanı göze almak.
O, zor olanı seçti.
“Hemşehrilerime asbestli su içirmem, kimyasal atıklarla dolu bir su içirmem” diyerek altyapı çalışmalarını başlattı. Yollarla birlikte şehrin görünmeyen ama en hayati yaralarına da dokundu.
Elbette tepkiler aldı.
Elbette zaman zaman çok zorlandı.
Ama belki de onu farklı kılan en önemli şeylerden biri, aldığı tepkiler karşısında halkına sırtını dönmemesi oldu. Hemşehrilerinin haklı olduğu yerde hak verdi, empati kurdu, dinledi.
Ve Ağustos Fuarı’nda bunun karşılığını çok net gördüm.
Sayın Fırat Görgel, fuar alanında belki 10 dakikada yürünebilecek bir yolu 3 saatte yürüyebildi. Çünkü önüne çıkan her insan için durdu.
Çocukla çocuk oldu.
Yaşlıyla sohbet etti.
Kadınların elini sıktı.
Gençleri dinledi.
Küçük büyük, kadın erkek, genç yaşlı demeden herkesle tek tek ilgilendi.
İşte o an bir kez daha anladım ki gönüllere taht kurmak makamla, unvanla, makam arabasıyla olmuyor.
İnsanlara dokunarak oluyor.
Kahramanmaraş’ın yaraları elbette henüz tamamen sarılmış değil. Başkan Görgel’in işi hâlâ çok zor. Önünde tamamlanması gereken çok büyük işler var. Ama bu şehirde yeniden umut varsa, yeniden yüzler gülüyorsa ve insanlar geleceğe daha güvenle bakıyorsa, bunun kıymetini de teslim etmek gerekir.
Ağustos Fuarı sona erdi.
Işıkları söndü, stantlar kaldırıldı, kalabalık dağıldı.
Ama geride çok güzel bir şey kaldı:
Hatıralar, tebessümler ve yeniden “biz” olabilmenin sıcaklığı…
Ben bu fuarda bir kez daha gördüm ki;
Kahramanmaraş, Fırat Görgel’i yalnızca bir belediye başkanı olarak değil, bu şehrin yeniden ayağa kalkma yolculuğundaki yol arkadaşı olarak görüyor.
Ve inanıyorum ki bu kadim şehir,
Sayın Fırat Görgel’le çok daha güzel günlere yürüyor, daha da güzel günlere yürüyecek.
Çünkü bazı şehirler yeniden inşa edilir…
Bazı şehirler ise yeniden gönüllerde kurulur.
Kahramanmaraş bugün ikisini birden yaşıyor.